Laureaci Medalu Okolicznościowego PTChem

 

Prof. dr hab. Renata Bilewicz, czł. koresp. PAN
Wydział Chemii oraz Centrum Nauk Biologiczno-Chemicznych Uniwersytetu Warszawskiego

Prof. Renata Bilewicz pracuje na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. W 2000 uzyskała tytuł naukowy profesora nauk chemicznych, w 2002 stanowisko profesora zwyczajnego, a w 2019 nominację na członka korespondenta PAN. Obecnie kieruje Pracownią Teorii i Zastosowań Elektrod na Wydziale Chemii oraz Laboratorium Bionanostruktur Centrum Nauk Biologiczno-Chemicznych UW. Badania naukowe w zespole Pani Profesor obejmują procesy przeniesienia elektronu w układach supra i biomolekularnych, samoorganizację molekularną na stałych podłożach, warstwy Langmuira-Blodgett i wykorzystanie nanocząstek metali w bioelektrokatalizie i rozpoznaniu molekularnym na granicach międzyfazowych. Przedmiotem jej zainteresowań są także fazy ciekłokrystaliczne jako biozgodne matryce do umieszczania leków oraz rozpuszczalnych i membranowych białek i peptydów. Jest współautorką 250 publikacji naukowych w czasopismach o międzynarodowym obiegu, 7 prac przeglądowych i 5 rozdziałów w książkach.
Była promotorem w 20 przewodach doktorskich, 3 z jej byłych doktorantów jest profesorami: Krzysztof Słowiński i Katarzyna Słowińska w Uniwersytecie Long Beach, Sławomir Sęk na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, Izabela Brand jest dr hab. na Uniwersytecie w Oldenburgu, a Agnieszka Więckowska, Krzysztof Stolarczyk i Ewa Nazaruk są dr hab. na Wydziale Chemii UW.
Była koordynatorem polskiej grupy w działaniach "Marie Curie": ITN Bioenergia – ogniwa biopaliwowe (2013 – 2017), kierowała projektem w ramach Polsko-Szwajcarskiego Programu Współpracy „Tailored Lipidic Mesophases as Novel Functional Nanomaterials in Bioenergetics and Biosensing” (2012-2015). Kierowała polskim zespołem w projekcie współpracy z Uniwersytetem w Zurychu i ETH Sinergia, "Design, synthesis and characterization of lipidic nanomaterials", Swiss National Science Foundation  (2015-2018).
Jest v-ce Przewodniczącą Rady Naukowej Instytutu Chemii Fizycznej PAN oraz członkiem Rady Międzydziedzinowej Szkoły Doktorskiej UW.
Renata Bilewicz została wybrana na członka komisji naukowej FWO-Hercules Science Commision, we Flandrii (2009-2019), a obecnie - IRI Research Infrastructures Science Commission, (Bruksela, 2019-2024) była ekspertem NCN, NCBiR i programów UE H2020. W 2011r. Prezydent Komorowski wręczył jej Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Była Przewodniczącą sekcji Bioelektrochemii w International Society of Electrochemistry (ISE, 2015-2017), członkiem zarządu towarzystwa Bioelectrochemical Society (2014-2022). Jest lub była członkiem redakcji czasopism Bioelectrochemistry, Electrochimica Acta, Molecules, Electrochem i Electrocatalysis. Była także Sekretarzem Polskiego Towarzystwa Chemicznego oraz Przewodniczącą Oddziału Warszawskiego PTChem.

Prof. dr hab. inż. Bogdan Burczyk
Wydział Chemiczny Politechniki Wrocławskiej

Prof. dr hab. inż. Bogdan Burczyk (ur. 1930) ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej, na której podjął pracę i przeszedł wszystkie szczeble kariery akademickiej. Obiektem jego badań była synteza, właściwości i zastosowania przyjaznych środowisku naturalnemu związków powierzchniowo czynnych (surfaktantów): pochodnych acetali i eterów, dla których wprowadził do literatury termin: surfaktanty chemodegradowalne (ang. termin –cleavable surfactants) oraz surfaktantów cukrowych i biosurfaktantów o strukturze cyklicznych lipopeptydów z grupy surfaktyn. Jest autorem i współautorem ponad 110 prac badawczych, 46 patentów oraz autorem licznych prac przeglądowych, w tym rozdziałów w książkach: Encyclopedia of Surface and Colloid Science, A.T. Hubbard (Ed.), Marcel Dekker Inc., New York – Basel 2002; Second Edition: P. Somasundaran (Ed.), CRC Press, Taylor & Francis Group, New York 2006; Novel Surfactants: Preparation, Applications, and Biodegradability, K. Holmberg (Ed.), Marcel Dekker Inc., New York – Basel 2003 oraz monografii: Zielona chemia. Zarys, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wydanie II, Wrocław 2014 i: Biomasa. Surowiec do syntez chemicznych i produkcji paliw, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wydanie II, Wrocław 2019. Profesor Burczyk był twórcą wrocławskiej szkoły naukowej: "Chemia związków powierzchniowo czynnych i układów zdyspergowanych" oraz specjalności dydaktycznej "chemia surfaktantów i układów zdyspergowanych" oraz propagatorem, w skali krajowej, filozofii i osiągnięć zielonej chemii".
Profesor Burczyk był członkiem zarządu Oddziału Wrocławskiego PTChem, a także członkiem komitetu Redakcyjnego Wiadomości Chemicznych. Wśród odznaczeń, wyróżnień państwowych i odznak honorowych otrzymał następujące: Złoty Krzyż Zasługi (1972), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977); Medal Komisji Edukacji Narodowej (1983); Odznaka Honorowa Polskiego Towarzystwa Chemicznego (1984); Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1990); Honorowa Odznaka Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego (SITPChem. 1991); Srebrna Odznaka Honorowa NOT (1999); Medal Politechniki Wrocławskiej (2003) Medal 100-lecia Uczelni Technicznych we Wrocławiu (2010); Medal Zasłużony dla Wydziału Chemicznego Politechniki Wrocławskiej (2010); Złota Odznaka Honorowa NOT (2012). Otrzymał szereg prestiżowych nagród: Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (indywidualna; 1971 i 1978) oraz zespołowe, 1981, 1986, 1998); Senatu PWr (1989); liczne nagrody JM Rektora, Dziekana i Dyrektora Instytutu, a także Nagrodę im. Znatowicza Polskiego Towarzystwa Chemicznego (PTChem, 2003).

Prof. dr hab. inż. Robert A. Nowakowski
Instytut Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk w Warszawie

Prof. Robert Nowakowski jest absolwentem Wydziału Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej Politechniki Warszawskiej. W 1986 roku podjął pracę w Instytucie Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk (IChF PAN) w Warszawie, gdzie nadal pracuje na stanowisku profesora zwyczajnego. Stopień doktora nauk chemicznych uzyskał w 1992 roku. Dysertacja została wyróżniona przez Radę Naukową IChF PAN. Odbył trzy długoterminowe staże podoktorskie na: Wydziale Farmacji Uniwersytetu Paryskiego, Wydziale Inżynierii Chemicznej Imperial College w Londynie (stypendysta The Royal Society) oraz Wydziale Fizyki Uniwersytetu Westfaldzkiego w Muenster (stypendysta Fundacji Humboldta). W 2005 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego w zakresie nauk fizycznych decyzją Rady Wydziału Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Wrocławskiego, a w 2018 roku tytuł profesora nauk chemicznych. W 2006 roku zorganizował i objął kierownictwo Grupy Badawczej w IChF PAN, przekształconej później w samodzielny Zespół Badawczy ”Badań oddziaływań międzycząsteczkowych metodami spektroskopowymi i mikroskopowymi STM/AFM”. Zainteresowania badawcze prof. Nowakowskiego skupione są na roli powierzchni w przebiegu procesów fizycznych i reakcji chemicznych zachodzących na powierzchniach ciał stałych w kontakcie z fazą gazową lub cieczą. Ważną metodą badawczą w podejmowanych badaniach są wysokorozdzielcze obserwacje i pomiary przy użyciu mikroskopii bliskich oddziaływań (prowadzone o ile to możliwe w warunkach in situ). Przedmiotem prowadzonych przez niego badań są w szczególności: i) proces tworzenia amalgamatów złota i srebra; ii) wysokorozdzielcze obrazowanie i pomiar lokalnych właściwości mechanicznych obiektów biologicznych, w tym żywych komórek; iii) generowanie wodorków w cienkich warstwach wybranych metali przejściowych i ziem rzadkich, iv) proces samoorganizacji półprzewodników organicznych i ciekłych kryształów w układach dwu- i trójwymiarowych; v) procesy katalityczne. Jest autorem 85 publikacji w wysoko notowanych czasopismach, promotorem zakończonych 4 przewodów doktorskich.
Prof. Nowakowski jest aktywny w działalności organizacyjnej i promującej naukę. Aktualnie jest przewodniczącym Rady Naukowej Instytutu Katalizy i Fizykochemii Powierzchni PAN im. Jerzego Habera w Krakowie, członkiem Rady Naukowej Instytutu Chemii Fizycznej PAN w Warszawie, przewodniczącym Oddziału Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Chemicznego. Od wielu lat koordynuje przebieg ogólnopolskiego Konkursu Złoty Medal Chemii dla autorów najlepszych prac licencjackich i inżynierskich w dziedzinie chemii w Polsce. Był przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego 62 Zjazdu Naukowego Polskiego Towarzystwa Chemicznego, który odbył się w 2019 roku w Warszawie w połączeniu z Obchodami Jubileuszu 100-lecia Towarzystwa.

Prof. dr hab. Adam Proń
Wydział Chemiczny Politechniki Warszawskiej

Adam Proń urodził się w 1951 r. Po ukończeniu studiów w AGH W 1974 r. rozpoczął pracę na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. W 1977 r. wyjechał na studia doktoranckie na Uniwersytet Pensylwanii (University of Pennsylvania) w Stanach Zjednoczonych, gdzie w 1980 r. obronił pracę doktorską, wykonaną pod kierunkiem prof. Alana G. MacDiarmida - laureata Nagrody Nobla z dziedziny nauk chemicznych z 2000 r. Po doktoracie powrócił na Politechnikę Warszawską. W 1988 r. uzyskał habilitację, a w 1994 r. tytuł profesora nauk chemicznych. W latach 1989 -1997 pracował zarówno w AGH jak i w Politechnice Warszawskiej (1/2 etatu). W 1998 r. podjął pracę w Komisariacie ds. Energii Atomowej w Grenoble (Francja), utrzymując ścisłe związki z Politechniką Warszawską (1/4 etatu). W 2012 r. prof. Proń przeszedł we Francji na emeryturę, powrócił do Polski i rozpoczął pracę na pełnym etacie na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. W latach 80 ubiegłego wieku wspólnie z Ireną Kulszewicz-Bajer i Małgorzatą Zagórską stworzył na PW istniejącą do dziś grupę badawczą zajmującą się materiałami organicznymi o specyficznych właściwościach elektrycznych i magnetycznych. Grupa ta wzmocniona w 2012 r. zatrudnieniem Piotra Bujaka rozszerzyła zakres badań na chemię nanomateriałów.
Prof. Proń prowadzi zarówno badania podstawowe jak i aplikacyjne. Jest autorem ponad 340 artykułów naukowych, z których duża część została opublikowana w najbardziej prestiżowych czasopismach naukowych z dziedziny chemii, fizyki i inżynierii materiałowej. Jest również współautorem kilkunastu patentów międzynarodowych. Uzyskał w Polsce i we Francji szereg subwencji badawczych, zarówno od agencji rządowych jak i od prywatnych firm przemysłowych, takich jak HITACHI czy HUTCHINSON. Jego dawni magistranci i doktoranci są profesorami w wielu krajach – w Polsce, Francji, Brazylii i Stanach Zjednoczonych, inni pracują w działach badawczych  znanych firm chemicznych (BASF, BAYER, CORNING i inne).
W 2002 r. prof. Proń otrzymał Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, uchodzącą za najbardziej prestiżowe wyróżnienie naukowe w Polsce. W 2011 r. otrzymał Medal Zawidzkiego - najwyższe odznaczenie Polskiego Towarzystwa Chemicznego (PTChem) w dziedzinie chemii fizycznej, a w 2019 r. został uhonorowany Medalem Śniadeckiego – najwyższym odznaczeniem PTChem przyznawanym chemikom pracującym w kraju. Od 2008 r. jest redaktorem czasopisma naukowego Synthetic Metals, wydawanego przez oficynę wydawniczą Elsevier. Wspólnie z prof. Wojciechem Grochalą wydał książeczkę pt. „Chimeryki” zawierającą limeryki o wszystkich odkrytych, jak dotąd, pierwiastkach.